10ژوئیه 2024 - در مطالعه ی اخیراً منتشر شده در JAMA Internal Medicine، محققان میزان کاهش وزن و عوارض جانبی گوارشی را برای بزرگسالان چاق یا دارای اضافه وزن که تحت درمان با داروهای سماگلوتید یا تیرزپاتید قرار می‌گیرند، مقایسه کردند.

پیشینه

افراد چاق یا دارای اضافه وزن عموماً در معرض خطر بیماری های قلبی عروقی و متابولیکی هستند و در مقایسه با افراد در محدوده وزن طبیعی، میزان مرگ و میر و عوارض بیشتری دارند. از لحاظ تاریخی، درمان‌های دارویی یا داروهای ضد چاقی بسیار کمی برای کاهش وزن تولید شده‌اند، و تعداد معدودی که موجود هستند، نرخ بالایی از واکنش‌های جانبی را نشان داده و تنها نتایج متوسطی را در کاهش وزن ارائه داده اند.

با این حال، کارآزمایی‌های بالینی تصادفی‌ اخیر کاهش وزن قابل توجهی را در میان افراد چاق صرف نظر از وضعیت دیابت نوع 2، در ارتباط با داروهای جدیدتر مانند سماگلوتاید، که یک آگونیست گیرنده پپتید شبه گلوکاگون (GLP) 1 است، و تیرزپاتید، که یک آگونیست گیرنده GLP-1 و یک آگونیست پلی پپتیدی بازدارنده ی معده است، گزارش کرده‌اند.

هر دوی این داروها برای استفاده بالینی برای دیابت نوع 2 برچسب‌گذاری شده‌اند، و در حالی که داده‌های کارآزمایی‌های تصادفی‌ کنترل شده نشان می‌دهد که تیرزپاتید منجر به کاهش وزن قابل توجه‌ بیشتری نسبت به سماگلوتید در بیماران دیابتی نوع 2 می‌شود، مقایسه ای از نتایج کاهش وزن برای هر دو دارو در افراد دارای اضافه وزن یا چاق در یک محیط بالینی وجود ندارد.

در مورد این مطالعه

مطالعه ی حاضر با هدف مقایسه ی کاهش وزن در حین درمان ناشی از سماگلوتید و تیرزپاتید در بین افراد دارای اضافه وزن یا چاق در یک جمعیت بالینی انجام شد، زیرا مشخص نیست که آیا درمان‌های سماگلوتاید و تیرزپاتید در محیط بالینی، کاهش وزن مشاهده شده در کارآزمایی‌های بالینی تصادفی را منعکس می‌کنند یا خیر.

محققان بر این باورند که از آنجایی که هر دو دارو گران هستند و اکثر شرکت های بیمه سلامت این داروها را برای افراد چاق یا دارای اضافه وزن که دیابت نوع 2 ندارند، پوشش نمی دهند، تبعیت از این درمان ها ممکن است در شرایط بالینی متفاوت باشد.

افراد دارای اضافه وزن و چاق که به تازگی درمان های سماگلوتاید یا تیرزپاتید را شروع کرده بودند، صرف نظر از وضعیت دیابت نوع 2، در این مطالعه ثبت نام کردند. روز تجویز اولین دوز سماگلوتاید یا تیرزپاتید به عنوان تاریخ شاخص مطالعه در نظر گرفته شد. این مطالعه فقط شرکت‌کنندگان بزرگسالی را شامل می‌شد که اندازه‌گیری وزن آنها قبل از شروع درمان در دسترس بود و تعاملات منظمی برای ویزیت های بهداشتی داشتند.

پیگیری‌ها برای نظارت بر کاهش وزن یا عوارض جانبی تا زمانی که تجویز درمان متوقف شد، درمان قطع شد، درمان تغییر کرد یا مطالعه پایان یافت، هرکدام که زودتر اتفاق افتاد، انجام شد.

این مطالعه از داده‌های پرونده الکترونیکی سلامت شامل اطلاعات دموگرافیک، تشخیص‌ها، اطلاعات تجویز دارو، اندازه‌گیری‌های حیاتی، نتایج آزمایش‌های آزمایشگاهی و جراحی ها، برای آنالیزها استفاده کرد. اطلاعات اضافی در مورد محرک‌های اجتماعی سلامت و اطلاعات توزیع دارو نیز برای مطالعه استفاده شد.

تیرزپاتید با نام تجاری Mounjaro، تولید شده توسط Eli Lilly در دسترس است، در حالی Ozempic، نام تجاری سماگلوتاید است که توسط  Novo Nordiskتولید شده است. دوز بر اساس آنچه که توسط برند توصیه شده بود - 5.0 میلی گرم تیرزپاتید یا 0.5 میلی گرم سماگلوتید تجویز گردید. هر دو دارو در زمان مطالعه برای دیابت نوع 2 برچسب گذاری شده بودند.

علاوه بر این، بیماری‌های همراه و متغیرهای بیمار در طول آنالیزها در نظر گرفته شد. بیماری های همراه شامل تجویز یا مصرف انسولین و سطح هموگلوبینA1c بیش از 7.5 درصد در دو سال گذشته بود. نتیجه اولیه ی مورد علاقه، کاهش وزن در درمان بود. پیامدهای ثانویه شامل پیامدهای ایمنی بررسی شده در این مطالعه بود که شامل عوارض جانبی گوارشی مانند پانکراتیت، گاستروپارزی، سنگ کلیه و انسداد روده بود.

نتایج

یافته های این مطالعه نشان داد که درمان تیرزپاتید در یک جمعیت بالینی منجر به کاهش وزن قابل توجهی در افراد دارای اضافه وزن یا چاق نسبت به درمان سماگلوتاید، صرف نظر از بروز دیابت نوع 2 می شود.

این مطالعه نشان داد که افراد دارای اضافه وزن یا چاق که تحت درمان تیرزپاتید قرار می‌گیرند، در مقایسه با افراد تحت درمان با سماگلوتاید، در سه، شش و ۱۲ ماه از مصرف دارو، به ترتیب احتمال کاهش وزن برابر یا بیشتر از 5%، 10% و 15% است.

علاوه بر این، محققان هیچ تفاوت معنی داری از نظر عوارض جانبی گوارشی بین درمان سماگلوتاید و تیرزپاتید پیدا نکردند. این یافته‌ها با آنچه در طول کارآزمایی‌های تصادفی کنترل ‌شده برای هر دو دارو و نتایج حاصل از کارآزمایی‌های کنترل‌شده با دارونما مشاهده شد، مطابقت دارند، که همچنین کاهش وزن قابل‌توجه بیشتر مرتبط با درمان تیرزپاتید را در مقایسه با درمان سماگلوتاید، صرف نظر از وضعیت دیابت نوع 2، گزارش کردند.

نتیجه گیری

به طور کلی، این مطالعه نشان داد که افراد چاق یا دارای اضافه وزن با تیرزپاتید، بدون توجه به وضعیت دیابت نوع 2، به کاهش وزن بیشتری نسبت به درمان سماگلوتاید دست می یابند.علاوه بر این، هیچ تفاوت عمده ای در خطر عوارض جانبی گوارشی بین دو درمان مشاهده نشد.

منبع:

https://www.news-medical.net/news/20240710/Tirzepatide-outperforms-semaglutide-in-weight-loss-for-overweight-and-obese-adults.aspx